Merkez Park’ta Minik bir havuza (mecburen) hafif uzak bir yerde cimlere oturup oglen yemeklerimizi mideye indirirken ordekleri gorduk. Hayvanlar genelde sakin, fakat ancak ordek olursak anlayacagimiz birkac sebeten dolayi da ara ara heyecanli, bi otarafa bi bu tarafa yuzup duruyorlardi.
Insan da bir cesit hayvandir cikarimindan yola duserek “bir can simidi alip suya giresem ordeklere katilsam ben de o havuzda yasasam bana da yemek atip o huzun parcasi oldugumu kabullenseler” derken aslinda bunun gayet kabul edilebilir bir davranis oldugunu farkindaydim(dik). Ve aci gercek, binlerce insanin buna “delilik” sifatini yakistirip “toplumun huzurunu bozucu hareketten ya hapse ya da timarhaneye” paketleyip gonderecekler sinifina giriyor olusuydu.
Kubilay’i son gorduklerinde uc dort tane NYPD’nin arasinda belinde can simidi yari ciplak debelenirken bagiriyormus: “Kardesim ben bir ordek gibi yasamak istiyorsam bundan size nee? Birakin leaynn”
11 Eylul 2003 Gecesi
Sitarbaks Kafe
Prodigy caliyor ben bunlari yazarken
Mutfaktayim
Musluktan damlayan sular
ritme eslik ediyor
Inhale…Inhale…
You are the victim!
Exhale…Exhale…
- @ -
