45.caddedeki 45 nolu binanin 8. katinda DSL kurduktan sonra ofise donulmeliydi. Kapiyi acip hoscaklain dedikten sonra asansorun cagirma dugmesine basip beklerken cit cikmayan bir koridorda ayakta dikildigimi farkettim. Ruzgar sesini andiran bir uguldu icerde gezinirken col issizliginda ve yalnizligindaki koridorda bir ben vardim, bir de golgem. Koridor arkama dogur uzayip gidiyordu ve hicbir ofisten ses gelmiyordu. Birden “booooo” diye birsinin cikacagini dusundum ama “cikacagini dusunmekle” kaldim cunku cikmadi. Fakat ben cikacagini dusunerek bile urperdim ulan diye tirsmisken kimbilir hakikaten birisi boooo diye ciksa altima ederim herhalde dedim. Uup urup urperdim dakikalarca ve bu sirada asansor de gelmyereke urperme korosuna bas bariton bir ses ile eslik etmeyi kendine gorev bilmisti. Namussuz asansor gelsene lan dedim, gelmedi. Kimbilir kac dakika sonra icime dolmus afakanlar ve sabirsizlik mantarlari sonrasinda “cinnn” etti ve asansor geliverdi.
Kubrick vari bir gerilim yasadim resmen.
Heheheh Beyniniz döndü di mi?
Yaaa dedim size bana lolo yapmayin diye ama
dinletemedim!
tam uc hafta once dustu camima ilk damla
o gun bugundur yagiyor yagmur
her sabah, her aksam ve her gece
iyiki semsiyemi almamisim diyorum icimden kosarken
islanacaksa insan iste boyle bir yagmurda islanmali!
